Ewangelia Mateusza

|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10| |11|12|13|14|15|16|17|18|19|20| |21|22|23|24|25|26|27|28|

(1) Wtedy Duch zaprowadził Isusa na pustynię, aby go kusił diabeł.

(2) A gdy pościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, wówczas łaknął.

(3) I przystąpił do niego kusiciel, i rzekł mu: Jeżeli jesteś Synem Bożym, powiedz, aby te kamienie stały się chlebem.

(4) A On odpowiadając, rzekł: Napisano: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.

(5) Wtedy wziął go diabeł do miasta świętego i postawił na szczycie świątyni

(6) I rzekł mu: Jeżeli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisano bowiem: Aniołom swoim przykaże o tobie, abyś nie zranił o kamień nogi swojej.

(7) Isus rzekł mu: Napisane jest również: Nie będziesz kusił Pana, Boga swego.

(8) Znowu wziął go diabeł na bardzo wysoką górę i pokazał wszystkie królestwa świata oraz chwałę ich.

(9) I rzekł mu: To wszystko dam ci, jeśli upadniesz i złożysz mi pokłon.

(10) Wtedy rzekł mu Isus: Idź precz, szatanie! Albowiem napisano: Panu Bogu swemu pokłon oddawać i tylko jemu służyć będziesz.

(11) Wtedy opuścił go diabeł, a aniołowie przystąpili i służyli mu.

(12) A gdy Isus usłyszał, że Jana uwięziono, usunął się do Galilei.

(13) I opuściwszy Nazaret, przyszedł i zamieszkał w Kafarnaum, nad morzem, na pograniczu krain Zebulona i Naftalego.

(14) Aby się wypełniło, co było powiedziane przez proroka Izajasza, mówiącego:

(15) Ziemia Zebulona i ziemia Naftalego, wzdłuż drogi morskiej, Zajordanie, Galilea pogan,

(16) Lud, pogrążony w mroku, ujrzał światłość wielką, i tym, którzy siedzieli w krainie i cieniu śmierci, rozbłysła jasność.

(17) Odtąd począł Isus kazać i mówić: Upamiętajcie się, przybliżyło się bowiem Królestwo Niebios.

(18) A (Isus) idąc wzdłuż wybrzeża Morza Galilejskiego, ujrzał dwu braci: Szymona, zwanego Piotrem, i Andrzeja, brata jego, którzy zarzucali sieć w morze, byli bowiem rybakami.

(19) I rzekł do nich: Pójdźcie ze mną, a zrobię was rybakami ludzi!

(20) A oni natychmiast porzucili sieci i poszli za nim.

(21) I odszedłszy stamtąd dalej, ujrzeli innych dwu braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata jego, którzy wraz z ojcem swoim, Zebedeuszem, naprawiali w łodzi swoje sieci, i powołał ich.

(22) A oni zaraz opuścili łódź oraz ojca swego i poszli za nim.

(23) I obchodził Isus całą Galileę, nauczając w ich synagogach i głosząc ewangelię o Królestwie i uzdrawiając wszelką chorobę i wszelką niemoc wśród ludu.

(24) I rozeszła się wieść o nim po całej Syrii. I przynosili do niego wszystkich, którzy się źle mieli i byli nawiedzeni różnymi chorobami i cierpieniami, opętanych, epileptyków i sparaliżowanych, a On uzdrawiał ich.

(25) I szły za nim liczne rzesze z Galilei i z Dziesięciogrodu, i z Jerozolimy, i z Judei, i z Zajordania.

Poprzedni rozdział

Góra

Następny rozdział

 Strona główna