Księga Daniela

|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10| |11|12|13|14|

(1) W trzecim roku króla Belsazara  mnie, Danielowi, ukazała się wizja, po tamtej, która mi się ukazała poprzednio.

(2) Byłem w Suzie pałacu, który jest w krainie Elam; a byłem na brzegu rzeki Ulaj.

(3) A gdy podniosłem oczy, ujrzałem, a oto baran stał na przedzie Ulaj i miał on dwa rogi. Oba rogi były długie, lecz jeden był dłuższy od drugiego, a ten dłuższy wyrósł później.

(4) Widziałem, jak baran bódł na zachód i na północ i na południe, a żadne zwierzę nie mogło mu się oprzeć i nie było nikogo, kto mógłby wyrwać się z jego ręki; robił co chciał i stał się wielki.

(5) I zastanawiałem się, a oto nadszedł kozioł z południowego zachodu po powierzchni całej ziemi, nie dotykając ziemi, a ten kozioł miał między oczami jeden róg.

(6) A gdy przyszedł do barana mającego dwa rogi, którego widziałem na brzegu rzeki Ulaj, uderzył na niego z całej siły.

(7) I widziałem go zbliżającego się do barana , a rozjuszony gniewnie na niego, natarł na barana i złamał oba jego rogi; a baran nie mógł mu sprostać i stawić u czoła; i rzuciwszy go o ziemię zadeptał go, a nie było nikogo, kto mógłby wyrwać barana z jego ręki.

(8) A kozioł wyrósł bardzo wielki; a kiedy był najbardziej potężny, złamał się jego wielki róg i na jego miejsce wyrosły cztery inne rogi w kierunku czterech wiatrów nieba.

(9) A z jednego z nich wyrósł inny mocny róg, który rozrósł się w kierunku południa i ku ziemi Najwyższego.

(10) i wyniósł się aż do Najwyższego niebios i upadli na ziemię niektórzy z Najwyższego niebios i gwiazdy, a one deptały po nich.

(11) I będzie się to działo dopóki naczelny dowódca ustanowi niewolę i z jego powodu ofiara była zakłócona, on miał powodzenie a święte miejsce zostanie spustoszone.

(12) A ofiarowanie za grzechy było złożone na ofiarę, a sprawiedliwość została rzucona na ziemię, a sprawował (władzę) i miał powodzenie

(13) I usłyszałem jednego świętego mówiącego, a święty rzekł do innego świętego mówiąc: "Jak długo będzie trwała ta wizja, także usunięcie ofiary i sprowadzenie grzechu spustoszenia  i jak długo sanktuarium i Najwyższy  będą deptane?"

(14) I rzekł mu: Aż do dwóch tysięcy czterystu wieczorów i poranków, potem sanktuarium będzie oczyszczone.

(15) A gdy ja, Daniel, miałem to widzenie i starałem się je zrozumieć, oto stał przede mną ktoś, kto wyglądający na człowieka.

(16) I słyszałem głos ludzki pomiędzy brzegami rzeki Ulaj, który tak zawołał mówiąc: Gabrielu, spraw, aby ten człowiek zrozumiał tę wizję.

(17) I przyszedł blisko miejsca koło którego stałem, a kiedy przyszedł, uderzył mnie strach i padłem na twarz. Wtedy on rzekł do mnie: zrozum synu człowieczy, że wizja dotyczy czasu wyznaczonego.

(18) A gdy on rozmawiał ze mną, upadłem twarzą na ziemię; lecz on dotknął się mnie i postawił mnie na nogi,

(19) I rzekł: Oto ujawnię tobie to, co wydarzy się na koniec gniewu, ponieważ wizja dotyczy czasu wyznaczonego:

(20) Barana, którego widziałeś mającego rogi jest królem Medów i Persów.

(21) A kozioł jest królem Greków, a wielki róg, który był między jego oczami, to jest król pierwszy.

(22) A to, że został złamany, a w jego miejsce  powstały cztery rogi;  czterech królów powstanie z tego narodu, ale nie z ich własnej mocy.

(23) W późniejszym czasie ich królestwa, kiedy ich grzechy się dopełnią, wtedy powstanie król o odważnym obliczu i rozumiejący zagadki.

(24) Jego moc będzie wielka i będzie niszczył w fenomenalny sposób, będzie mu się powodziło i zniszczy mocarnych ludzi i święty lud.

(25) Jarzmo jego łańcucha będzie sukcesem, przebiegłość będzie w jego rękach i będzie się wywyższał się w sercu swoim i z powodu przebiegłości zniszczy wielu, powstanie na ich zgubę i zmiażdży ich jak jajka w swoim ręku.

(26) A wizja o wieczorze i poranku, o której było mówione jest prawdziwa; Zapieczętuj tę wizję, ponieważ jest ona na wiele dni.

(27) Wtedy ja, Daniel, zasnąłem i byłem chory; potem wstałem i dla króla i rozważałem nad wizją, a nie było nikogo, kto by ją rozumiał.

Poprzedni rozdział

Góra

Następny rozdział

 Strona główna