Biblia Mesjańska

Przedmowa

Ostatnie uaktualnienie: 4 Czerwca 2016

Biblia Mesjańska jest pierwszą Biblią w języku polskim, która posiada odtworzone niemal wszystkie kontrowersyjne wersety tekstów masoreckich Judaizmu według 1300 lat starszej Septuaginty LXX. Takiej pracy w języku polskim jeszcze nie było, od czasu chrztu Polski w roku 966 n.e.

Biblia Mesjańska - tekst opiera się na wersji Biblii Warszawskiej Brytyjskiego i Zagranicznego Towarzystwa Biblijnego (1975), przekład dokonany z tekstów masoretów. Aby zneutralizować celowe zmiany  dokonane przez masoretów niniejsza praca odtwarza oryginalne znaczenie z przekładu angielskiego Brentona greckej Septuaginty LXX. Owa Septuaginta była właśnie używana przez Isusa Chrystusa oraz pisarzy Nowego Testamentu, który także jest znany jedynie w języku greckim.

Septuaginta jest greckim przekładem Starego Testamentu, dokonanym na przestrzeni III i II wieków przed nasza erą. Oryginałem, z którego powstała Septuaginta (LXX), był nie zachowany manuskrypt o kodowej nazwie H70, w języku staro hebrajskim, nazywany także językiem paleo hebrajskim, który wraz z pismem paleo hebrajskim, stanowi język i pismo oryginalne Starego Testamentu.

Historia języka Biblii w linku - Historia języka Biblii.

Septuaginta była w powszechnym użytku wśród ówczesnych teologów i nauczycieli Tory, ale po zburzeniu Jerozolimy w 70 r. n.e. stała się ona celem ataków i wrogości powstającego Judaizmu rabinicznego, ponieważ wskazywała dobitnie na fakt, że Isus z Nazaretu - zabity kilkadziesiąt lat wcześniej był prawdziwym Pomazańcem Mesjaszem. W tym celu Judaizm rabiniczny  odrzucając LXX, tak preparował teksty biblijne ST, aby zalegalizować swoje istnienie i dostosować ST do ideologii rabiniczno-talmudycznej. To trwało około 800 lat. Ten wielowiekowy proces w  końcu zaowocował powstaniem ostatecznej wersji, znanej dzisiaj jako Kodeks Leningradzki, a potocznie znanej nam jako tzw. "judaistyczne teksty masoreckie Starego Testamentu".

Okładka Kodeksu Leningradzkiego

Trzeba także zaznaczyć, że za życia Isusa Chrystusa jedynym źródłem ST była właśnie cytowana przez Niego Septuaginta LXX, która stała się podstawą do późniejszych edycji i w ten sposób powstała Biblia Hebraica - Kittel (1951) czyli teksty masoreckie Kodeksu Leningradzkiego.

W brew fałszywej historii i utartym opiniom - językiem potocznym w tamtym czasie w Izraelu była greka koine (70% napisów nagrobkowych tym języku, 12% po łacinie, 18% przypada na aramejski). Dlatego pierwszym antidotum systemu rabinicznego przeciwko LXX, były celowo spreparowane przekłady greckie, takie jak: przekład Akwili, Symacha, Teodocjona. To one, wbrew pozorom nie były przeznaczone tylko i wyłącznie dla diaspory żydowskiej ale przede wszystkim dla mieszkańców Izraela. Te przekłady istniały w Izraelu nawet 200 lat później i stały się częścią słynnej Heksapli Orygenesa, która znajdowała się w bibliotece w Cezarei do czasu jej spalenia podczas powstania żydowskiego przeciwko Bizantyjczykom na początku VII wieku n.e.

Nie tylko Judaizm okazał się wrogi w stosunku do LXX, ale także niektórzy tzw. ojcowie kościoła pałali do niej nienawiścią. Owa nienawiść kleru trwa do dnia dzisiejszego. Uwiarygodniona przez Isusa i jego apostołów, LXX została odrzucona na początku V wieku n.e. (406 rok n.e.) i zastąpiona łacińską Wulgatą, której Stary Testament został przetłumaczony z nie zachowanych do dzisiaj tekstów Judaizmu. 

W ten sposób wielowiekowym wysiłkiem jedynie Kodeks Leningradzki jest podstawą tłumaczeń Starego Testamentu na większość języków narodowych - z polskim włącznie.

Praca ta  jest pracą otwartą , mająca na celu całkowicie odrestaurowanie oryginalnego tekstu Septuaginty w języku polskim. W miarę napływu dalszych przetłumaczonych wersetów z LXX niniejszy tekst jest więc stopniowo uzupełniany.

Niniejsze tłumaczenie jest tłumaczeniem amatorskim z języka angielskiego (tłumaczenie LXX na język angielski - Brenton 1851) i częściowo z języka greckiego koine, dlatego bardzo cenne będą uwagi językoznawców co do niniejszego tekstu.

Dalsze uaktualnienia będą tutaj publikowane oraz linkowane. w tej sekcji.

Linki w Biblii Mesjańskiej w NT zaznaczone na szaro wskazują na skażone i sprzeczne z resztą Biblii  listy faryzeusza Pawła, oraz dwóch ewangelistów - Łukasza i Marka, którzy będąc jedynie uczniami Pawła nie są naocznymi świadkami Chrystusa, pomimo przebywania w tym samym miejscu i czasie, w jakim żył Chrystus i nie mogą oni stanowić wiarygodnych a zwłaszcza natchnionych świadków Isusa Chrystusa, który ich nigdy nie wybrał do grona apostołów.

Lista tekstów Pawła sprzecznych z tekstami Boga oraz Syna Bożego - link - Bluźniercze wersety.

Wersety Starego Testamentu, zaznaczone w tekście biblijnym także na szaro i kursywą zostały dopisane około 1000 lat później po Septuagincie LXX, przez system rabiniczno-talmudyczny Judaizmu. Są to właśnie teksty masoreckie.

Uaktualnienie. 6 Kwietnia 2013.

Zmieniono wszystkie wersety zawierające  słowo - niebieskie (Ojciec niebieski) na - Ojciec,

który jest w niebie.

Mat 6:9 οὕτως οὗν προσεύχεσθε ὑμεῖς· πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω

Przetłumaczono - Ojcze nasz, który jesteś w niebie. I to jest prawidłowe tłumaczenie tego słowa oraz różnych jego odmian. Wiele religii uczy, że Bóg jest w naszych sercach. Jest to nieprawdą, ponieważ wiele wersetów mówi właśnie dosadnie, że Bóg jest w niebie i jest to powtarzane wielokrotnie. Czyli nie powinno być - ptaki niebieskie, ale ptaki na niebie czy też latające na niebie.  Nie aniołowie niebiescy ale aniołowie z nieba lub niebiańscy.

Zmieniono także część wersetów NT, według Nowej Biblii Gdańskiej - tłumaczonej w NT z dokładniejszego - Textus Receptus - na ich oryginalne znaczenie.


Powrót do Biblii Mesjańskiej

Powrót do strony wstępnej

Załaduj Biblię Mesjańską na swój komputer, jako 7z plik !

Załaduj Biblię Mesjańską na swój komputer, jako plik samorozpakowujący się (SFX) !

 

Napisano: 30 Marca 2013.

Ostatnie uaktualnienie: 4 Czerwca 2016