# 2 List Piotra

|1|2|3|

(1) Szymon Piotr, sługa i apostoł Isusa Chrystusa, do tych, którzy dzięki sprawiedliwości Boga naszego i Zbawiciela Isusa Chrystusa osiągnęli wiarę równie wartościową co i nasza:

(2) Łaska i pokój niech się wam rozmnożą przez poznanie Boga i Pana naszego, Isusa Chrystusa.

(3) Boska jego moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał przez własną chwałę i cnotę,

(4) Przez które darowane nam zostały drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na tym świecie pociąga za sobą pożądliwość.

(5) I właśnie dlatego dołóżcie wszelkich starań i uzupełniajcie waszą wiarę cnotą, cnotę poznaniem,

(6) Poznanie powściągliwością, powściągliwość wytrwaniem, wytrwanie pobożnością,

(7) Pobożność braterstwem, braterstwo miłością.

(8) Jeśli je bowiem posiadacie i one się pomnażają, to nie dopuszczą do tego, abyście byli bezczynni i bezużyteczni w poznaniu Pana naszego Isusa Chrystusa.

(9) Kto zaś ich nie ma, ten jest ślepy, krótkowzroczny i zapomniał, że został oczyszczony z dawniejszych swoich grzechów.

(10) Dlatego, bracia, tym bardziej dołóżcie starań, aby swoje powołanie i wybranie umocnić; czyniąc to bowiem, nigdy się nie potkniecie.

(11) W ten sposób będziecie mieli szeroko otwarte wejście do wiekuistego Królestwa Pana naszego i Zbawiciela, Isusa Chrystusa.

(12) Dlatego zamierzam zawsze przypominać wam te sprawy, chociaż o nich wiecie i utwierdzeni jesteście w prawdzie, którą macie.

(13) Uważam zaś za rzecz słuszną, dopóki jestem w tym ciele, pobudzać was przez przypominanie,

(14) Wiedząc o tym, iż rychło trzeba mi będzie rozstać się z życiem, jak mi to zresztą Pan nasz, Isus Chrystus, objawił.

(15) Dołożę też starań, abyście także po moim odejściu stale to mieli w pamięci.

(16) Gdyż oznajmiliśmy wam moc i powtórne przyjście Pana naszego, Isusa Chrystusa, nie opierając się na zręcznie zmyślonych baśniach, lecz jako naoczni świadkowie jego wielkości.

(17) Wziął On bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki go doszedł głos od Majestatu chwały: Ten jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem.

(18) A my, będąc z nim na świętej górze, usłyszeliśmy ten głos, który pochodził z nieba.

(19) Mamy więc słowo prorockie jeszcze bardziej potwierdzone, a wy dobrze czynicie, trzymając się go niby pochodni, świecącej w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta i nie wzejdzie jutrzenka w waszych sercach.

(20) Przede wszystkim to wiedzcie, że wszelkie proroctwo Pisma nie podlega dowolnemu wykładowi.

(21) Albowiem proroctwo nie przychodziło nigdy z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym.

#### Góra

#### Następny rozdział

#### Strona główna