# Pieśń nad pieśniami

|1|2|3|4|5|6|7|8

(1) Dokąd poszedł twój miły, najpiękniejsza między kobietami, dokąd zwrócił się twój miły? Powiedz, a będziemy go szukały wraz z tobą!

(2) Mój miły zszedł do swojego ogrodu, między grządki balsamu, aby paść w ogrodach i zrywać lilie.

(3) Ja należę do mojego miłego, a mój miły, który pasie wśród lilii, należy do mnie.

(4) Jesteś piękna, moja przyjaciółko, jak Tyrsa, pełna wdzięku, jak Jeruzalem, groźna jak hufce waleczne!

(5) Odwróć swoje oczy ode mnie, bo mnie przerażają! Twoje włosy są jak stado kóz, które schodzą z Gileadu.

(6) Twoje zęby są jak stado owiec, które wyszły z kąpieli; wszystkie one mają bliźnięta, nie ma między nimi niepłodnej,

(7) Twoje skronie są jak rozkrojone jabłko granatu, spoza twojej zasłony.

(8) Jest sześćdziesiąt królowych i osiemdziesiąt nałożnic, a panien bez liku,

(9) Lecz jedna jest tylko moja gołąbka, bez skazy, jedynaczka swojej matki, wybranka swojej rodzicielki. Widziały ją dziewczęta i nazwały błogosławioną, królowe i nałożnice wysławiały ją, mówiąc:

(10) Kimże jest ta, która jaśnieje jak zorza poranna, piękna jak księżyc, promienna jak słońce, groźna jak hufce waleczne?

(11) Zstąpiłem do ogrodu orzechowego, aby zobaczyć młode pędy w dolinie, aby zobaczyć, jak kwitnie szczep winny, jak pączkują drzewa granatu.

(12) Nie miałem pojęcia, że tam była córka mojego ludu, która mnie uszczęśliwiła.

#### Poprzedni rozdział

#### Góra

#### Następny rozdział

#### Strona główna