# List do Hebrajczyków

|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10| |11|12|13|

(1) Albowiem zakon, zawierając w sobie tylko cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, nie może w żadnym razie przez te same ofiary, nieprzerwanie składane rok w rok, przywieść do doskonałości tych, którzy z nimi przychodzą.

(2) Bo czyż nie zaprzestanoby ich składać, gdyby ci, co je składają, nie mieli już żadnej świadomości grzechów, gdy raz zostali oczyszczeni?

(3) Przeciwnie, one właśnie przywodzą na pamięć grzechy co roku.

(4) Jest bowiem rzeczą niemożliwą, aby krew wołów i kozłów mogła gładzić grzechy.

(5) Toteż, przychodząc na świat, mówi: Nie chciałeś ofiar krwawych i darów, Aleś ciało dla mnie przysposobił;

(6) Nie upodobałeś sobie w całopaleniach i ofiarach za grzechy.

(7) Tedy rzekłem: Oto przychodzę, Aby wypełnić wolę twoją, o Boże, Jak napisano o mnie w zwoju księgi.

(8) Najpierw mówi: Nie chciałeś i nie upodobałeś sobie ofiar krwawych i darów, i całopaleń, i ofiar za grzechy, które przecież bywają składane według zakonu;

(9) Potem powiada: Oto przychodzę, aby wypełnić wolę twoją. Znosi więc pierwsze, aby ustanowić drugie;

(10) Mocą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarowanie ciała Isusa Chrystusa raz na zawsze.

(11) A każdy kapłan Sprawuje codziennie swoją służbę i składa wiele razy te same ofiary, które nie mogą w ogóle zgładzić grzechów;

(12) Lecz gdy On złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej,

(13) Oczekując teraz, aż nieprzyjaciele jego położeni będą jako podnóżek stóp jego.

(14) Albowiem jedną ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, którzy są uświęceni.

(15) Poświadcza nam to również Duch Święty; powiedziawszy bowiem:

(16) Takie zaś jest przymierze, jakie zawrę z nimi Po upływie owych dni, mówi Pan: Prawa moje włożę w ich serca i na umysłach ich wypiszę je,

(17) Dodaje: A grzechów ich i ich nieprawości nie wspomnę więcej.

(18) Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam nie ma już ofiary za grzech.

(19) Mając więc, bracia, ufność, iż przez krew Isusa mamy wstęp do świątyni

(20) Drogą nową i żywą, którą otworzył dla nas poprzez zasłonę, to jest przez ciało swoje,

(21) Oraz kapłana wielkiego nad domem Bożym,

(22) Wejdźmy na nią ze szczerym sercem, w pełni wiary, oczyszczeni w sercach od złego sumienia i obmyci na ciele wodą czystą;

(23) Trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo wierny jest Ten, który dał obietnicę;

(24) I baczmy jedni na drugich w celu pobudzenia się do miłości i dobrych uczynków,

(25) Nie opuszczając wspólnych zebrań naszych, jak to jest u niektórych w zwyczaju, lecz dodając sobie otuchy, a to tym bardziej, im lepiej widzicie, że się ten dzień przybliża.

(26) Bo jeśli otrzymawszy poznanie prawdy, rozmyślnie grzeszymy; nie ma już dla nas ofiary za grzechy,

(27) Lecz tylko straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który strawi przeciwników.

(28) Kto łamie zakon Mojżesza, ponosi śmierć bez miłosierdzia na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków;

(29) O ileż sroższej kary, sądzicie, godzien będzie ten, kto Syna Bożego podeptał i zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski!

(30) Znamy przecież tego, który powiedział: Pomsta do mnie należy, Ja odpłacę; oraz: Pan sądzić będzie lud swój.

(31) Straszna to rzecz wpaść w ręce Boga żywego.

(32) Przypomnijcie sobie dni poprzednie, kiedy po swym oświeceniu wytrwaliście w licznych zmaganiach z utrapieniami,

(33) Czy to, gdy byliście wystawieni publicznie na zniewagi i udręki, czy też, gdy wiernie staliście przy tych, z którymi się tak obchodzono.

(34) Cierpieliście bowiem wespół z więźniami i przyjęliście z radością grabież waszego mienia, wiedząc, że sami posiadacie majętność lepszą i trwałą.

(35) Nie porzucajcie więc ufności waszej, która ma wielką zapłatę.

(36) Albowiem wytrwałości wam potrzeba, abyście, gdy wypełnicie wolę Bożą, dostąpili tego, co obiecał.

(37) Bo jeszcze tylko mała chwila, A przyjdzie Ten, który ma przyjść, i nie będzie zwlekał;

(38) A sprawiedliwy mój z wiary żyć będzie; Lecz jeśli się cofnie, nie będzie dusza moja miała w nim upodobania.

(39) Lecz my nie jesteśmy z tych, którzy się cofają i giną, lecz z tych, którzy wierzą i zachowują duszę.

#### Poprzedni rozdział

#### Góra

#### Następny rozdział

#### Strona główna