# List do Hebrajczyków

|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10| |11|12|13|

(1) Albowiem każdy arcykapłan, wzięty spośród ludzi, bywa ustanawiany z ramienia ludzi w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy

(2) I mógł współczuć z tymi, którzy nie wiedzą i błądzą, skoro i on sam podlega słabości.

(3) Z powodu niej powinien też zarówno za lud, jak i za samego siebie składać ofiary za grzechy.

(4) A nikt samego siebie nie podnosi do tej godności, tylko zostaje na nią powołany przez Boga, jak Aaron.

(5) Tak i Chrystus nie sam sobie nadał godność arcykapłana, lecz uczynił to Ten, który do niego powiedział: Jesteś moim Synem, Dzisiaj zrodziłem ciebie;

(6) Jak i na innym miejscu mówi: Tyś kapłanem na wieki Według porządku Melchisedeka.

(7) Za dni swego życia w ciele zanosił On z wielkim wołaniem i ze łzami modlitwy i błagania do tego, który go mógł wybawić od śmierci, i dla bogobojności został wysłuchany;

(8) I chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał,

(9) A osiągnąwszy pełnię doskonałości, stał się dla wszystkich, którzy mu są posłuszni, sprawcą zbawienia wiecznego

(10) I został obwieszczony przez Boga jako arcykapłan według porządku Melchisedeka.

(11) O tym mamy wiele do powiedzenia, lecz trudno wam to wyłożyć, skoro staliście się ociężałymi w słuchaniu.

(12) Biorąc pod uwagę czas, powinniście być nauczycielami, tymczasem znowu potrzebujecie kogoś, kto by was nauczał pierwszych zasad nauki Bożej; staliście się takimi, iż wam potrzeba mleka, a nie pokarmu stałego.

(13) Każdy bowiem, który się karmi mlekiem, nie pojmuje jeszcze nauki o sprawiedliwości, bo jest niemowlęciem;

(14) Pokarm zaś stały jest dla dorosłych, którzy przez długie używanie mają władze poznawcze wyćwiczone do rozróżniania dobrego i złego.

#### Poprzedni rozdział

#### Góra

#### Następny rozdział

#### Strona główna