# Księga Hioba

|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10| |11|12|13 14|15|16 17|18|19|20| |21|22 |23|24|25|26|27|28|29|30| |31|32|33|34|35|36|37|38|39|40| 41|42

(1) Elihu mówił dalej tak:

(2) Miej trochę cierpliwości ze mną, a pouczę cię, bo jeszcze dopowiem coś po stronie Boga.

(3) Moją wiedzę zaczerpnę z daleka i oddam sprawiedliwość mojemu Stwórcy.

(4) Bo, zaiste, moje słowa nie są kłamstwem; a mąż doskonale obeznany jest przed tobą,

(5) Oto Bóg jest potężny, lecz nikim nie gardzi; Potężny siłą i sercem.

(6) Bezbożnego nie pozostawia przy życiu, ubogim zaś zapewnia sprawiedliwość.

(7) Od sprawiedliwego nie odwraca swoich oczu; wraz z królami sadza ich na tronie i są na zawsze wywyższeni.

(8) A gdy są skuci w pęta, skowani więzami nędzy,

(9) Wtedy wyjawia im ich sprawy i ich występki, że się wzmogły.

(10) Otwiera im ucho dla przestrogi i wzywa ich, żeby się odwrócili od złości.

(11) Jeżeli usłuchają i poddadzą się, dokończą dni swoich w szczęściu i lat swoich w rozkoszach.

(12) Lecz jeżeli nie usłuchają zginą od śmiertelnego pocisku i umrą, nie wiedząc jak i za co.

(13) Ludzie bezbożnego serca hodują gniew; nie wołają o pomoc, gdy ich wiąże.

(14) Toteż ich dusza umiera w kwiecie wieku, kończą swe życie wśród nierządników świątynnych.

(15) On wybawia cierpiącego przez jego cierpienie i otwiera jego ucho przez utrapienie.

(16) Także ciebie wyrywa z paszczy niedoli na wolną przestrzeń, gdzie nie ma ciasnoty, a twój stół jest bogato zastawiony tłustymi potrawami.

(17) Lecz jeżeli w pełni sądzisz jak bezbożny, to cię sąd i prawo pochwycą.

(18) Niech cię gniew nie skusi do urągania, niech cię nie zwiedzie bogaty okup!

(19) Czy twój krzyk wyprowadzi cię z niedoli albo wszystkie twoje choćby jak napięte wysiłki?

(20) Nie tęsknij za nocą, że ludy porwą się ze swoich miejsc!

(21) Strzeż się, abyś się nie zwracał ku niegodziwości, gdyż z powodu niej znosisz cierpienie.

(22) Oto Bóg jest wzniosły w swym działaniu, gdzież jest taki wychowawca jak On?

(23) Kto wyznacza mu jego postępowanie i kto powie: Popełniłeś zło?

(24) Pamiętaj, abyś raczej wysławiał jego działanie, które opiewali ludzie!

(25) Wszyscy ludzie wpatrywali się w nie z podziwem, chociaż człowiek widzi je tylko z daleka.

(26) Oto Bóg jest wzniosły, a tylko my tego nie możemy poznać; liczba jego lat jest niezbadana.

(27) On wyciąga kropelki z morza i te rozlewają się w oparach deszczu,

(28) Którym ociekają chmury i który spada na mnóstwo ludzi.

(29) Kto może zrozumieć, jak się układają obłoki, grzmoty w jego namiocie?

(30) Oto On roztacza wokoło siebie mgłę i okrywa głębiny morskie.

(31) Tak przez nie sądzi ludy, daje też pokarm w obfitości.

(32) W swoich dłoniach kryje błyskawicę i każe jej trafić w cel.

(33) Obwieszcza go jego grzmot, gdy w gniewie występuje przeciwko niegodziwości.

#### Poprzedni rozdział

#### Góra

#### Następny rozdział

#### Strona główna