# Księga Kaznodziei

|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10| |11|12

(1) Nie bądź prędki w mówieniu i niech twoje serce nie wypowiada śpiesznie słowa przed Bogiem, bo Bóg jest w niebie, a ty na ziemi. Dlatego niech twoich słów będzie niewiele.

(2) Gdyż jak z wielu zajęć przychodzą Sny, tak z mnóstwa snów głupia mowa.

(3) Gdy złożysz Bogu ślub, nie zwlekaj z wypełnieniem go, bo mu się głupcy nie podobają. Co ślubowałeś, to wypełnij!

(4) Lepiej nie składać ślubów, niż nie wypełnić tego, co się ślubowało.

(5) Nie pozwól, aby twoje usta przywiodły do grzechu twoje ciało, i nie mów przed posłańcem Bożym, że to było przeoczenie. Dlaczego Bóg ma się gniewać z powodu twojej mowy i unicestwiać dzieło twoich rąk?

(6) Bo gdzie jest wiele snów, tam jest wiele słów i wiele marności. Lecz ty bój się Boga!

(7) Jeżeli widzisz, że w kraju ubogi jest gnębiony i że prawo i sprawiedliwość są gwałcone, nie dziw się temu, bo nad wysokim czuwa wyższy, a jeszcze wyższy nad tamtymi.

(8) Lecz w każdym razie korzyścią dla kraju jest to, że nad uprawną ziemią czuwa król.

(9) Kto miłuje pieniądze, pieniędzmi się nie nasyci, a kto miłuje bogactwo, zysków mieć nie będzie. To również jest marnością.

(10) Gdy majątek rośnie, rośnie liczba tych, którzy z niego korzystają, i jego właściciel ma z niego tylko taki pożytek, że jego oczy go oglądają.

(11) Robotnik ma słodki sen, niezależnie od tego, czy zjadł mało Czy dużo, lecz bogaczowi obfitość nie daje spać spokojnie.

(12) Widziałem bolesny wypadek pod słońcem: Bogactwo zachowane dla jego właściciela na jego nieszczęście;

(13) Gdy bowiem to bogactwo przez zły traf przepada, wtedy synowi, którego spłodził, nic nie pozostaje.

(14) Jak wyszedł z łona swojej matki, tak znowu wraca nagi, jak przyszedł, i pomimo swojego trudu nic z sobą nie zabiera.

(15) I to jest właśnie ten bolesny wypadek: Jak przyszedł, tak musi odejść. Jaką tedy ma korzyść z tego, że na próżno się trudził?

(16) Nadto przez całe życie miał mrok i smutek, wiele zmartwienia i choroby, i niezadowolenie.

(17) Oto, co uznałem za dobre i co za piękne: Móc jeść i pić, i być dobrej myśli przy wszelkim trudzie, jaki się znosi pod słońcem podczas krótkiego swojego życia, które mu dał Bóg; bo to jest jego los.

(18) Również gdy Bóg daje człowiekowi bogactwo i skarby i pozwala mu korzystać z tego, i mieć w tym swój dział, i radować się w swoim trudzie jest to dar Boży,

(19) Bo taki nie myśli wiele o swoim krótkim życiu, gdyż Bóg udziela mu radości serca.

#### Poprzedni rozdział

#### Góra

#### Następny rozdział

#### Strona główna