# 2 List do Koryntian

|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10| |11|12|13|

(1) Dlatego, mając tę służbę, która nam została poruczona z miłosierdzia, nie upadamy na duchu,

(2) Lecz wyrzekliśmy się tego, co ludzie wstydliwie ukrywają, i nie postępujemy przebiegle ani nie fałszujemy Słowa Bożego, ale przez składanie dowodu prawdy polecamy siebie samych sumieniu wszystkich ludzi przed Bogiem.

(3) A jeśli nawet ewangelia nasza jest zasłonięta, zasłonięta jest dla tych, którzy giną,

(4) W których bóg świata tego zaślepił umysły niewierzących, aby im nie świeciło światło ewangelii o chwale Chrystusa, który jest obrazem Boga.

(5) Albowiem nie siebie samych głosimy, lecz Chrystusa Isusa, że jest Panem, o sobie zaś, żeśmy sługami waszymi dla Isusa.

(6) Bo Bóg, który rzekł: Z ciemności niech światłość zaświeci, rozświecił serca nasze, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Chrystusowym.

(7) Mamy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby się okazało, że moc, która wszystko przewyższa, jest z Boga, a nie z nas.

(8) Zewsząd uciskani, nie jesteśmy jednak pognębieni, zakłopotani, ale nie zrozpaczeni,

(9) Prześladowani, ale nie opuszczeni, powaleni, ale nie pokonani,

(10) Zawsze śmierć Isusa na ciele swoim noszący, aby i życie Isusa na ciele naszym się ujawniło.

(11) Zawsze bowiem my, którzy żyjemy, dla Isusa na śmierć wydawani bywamy, aby i życie Isusa na śmiertelnym ciele naszym się ujawniło.

(12) Tak tedy śmierć wykonuje dzieło swoje w nas, a życie w was.

(13) Mając zaś tego samego ducha wiary, jak to jest napisane: Uwierzyłem, przeto powiedziałem, i my wierzymy, i dlatego też mówimy,

(14) Wiedząc, że Ten, który wzbudził Pana Isusa, także i nas z Isusem wzbudził i razem z wami przed sobą stawi.

(15) Wszystko to bowiem dzieje się ze względu na was, aby, im więcej jest uczestników łaski, tym bardziej obfitowało dziękczynienie ku chwale Bożej.

(16) Dlatego nie upadamy na duchu; bo choć zewnętrzny nasz człowiek niszczeje, to jednak ten nasz wewnętrzny odnawia się z każdym dniem.

(17) Albowiem nieznaczny chwilowy ucisk przynosi nam przeogromną obfitość wiekuistej chwały,

(18) Nam, którzy nie patrzymy na to, co widzialne, ale na to, co niewidzialne; albowiem to, co widzialne, jest doczesne, a to, co niewidzialne, jest wieczne.

#### Poprzedni rozdział

#### Góra

#### Następny rozdział

#### Strona główna