Księga Izajasza

|1|2|3|4 5|6|7|8 9|10| |11|12|13 14|15|16 17|18|19 20| |21|22|23|24|25|26|27|28|29|30| |31 32|33|34 35|36|37 38|39|40| 41|42|43| 44|45|46 47|48|49 |50|51|52|53|54|55|56|57|58 59 |60|61 62|63|64 65|66

(1) Bo oto Pan, Pan Zastępów, zabierze Jeruzalemowi i Judzie podporę i laskę, wszelką pomoc w chlebie i wszelką pomoc w wodzie,

(2) Bohatera i wojownika, sędziego i proroka, zarówno wieszczka jak i starszego,

(3) Dowódcę pięćdziesiątki i męża poważnego, i radcę, i przemyślnego zamawiacza i czarownika.

(4) I da im chłopców na zwierzchników, a dzieciny będą nad nimi panować.

(5) Ludzie będą się wzajemnie gnębić, każdy swego bliźniego, chłopiec porwie się na starca, a nikczemnik na poważanego.

(6) A gdy ktoś złapie swego brata w domu swego ojca, mówiąc: Masz płaszcz, więc bądź naszym wodzem, a te ruiny niech znajdą się pod twoją władzą,

(7) Tamten odpowie w owym dniu: Nie chcę być lekarzem, nie ma w moim domu ani chleba, ani płaszcza, nie ustanawiajcie mnie wodzem ludu!

(8) Bo Jeruzalem się chwieje, a Juda upada, gdyż ich język i uczynki są przeciwko Panu, aby urągać pełnym chwały jego oczom.

(9) Zuchwałe ich oblicze świadczy przeciwko nim, a o swoim grzechu mówią bez osłonek jak Sodomczycy, nie ukrywają go. Biada ich duszy, gdyż sami zgotowali sobie nieszczęście!

(10) Szczęśliwy sprawiedliwy, gdyż dobrze mu się powiedzie, bo owoc uczynków swoich będzie spożywać!

(11) Biada bezbożnemu, źle mu się powiedzie, bo mu według uczynków jego rąk odpłacą!

(12) Ludu mój, twoi wierzyciele rozbierają cię, a zdziercy rządzą nad wami. Ludu mój, ci, którzy ogłosili cię błogosławionym prowadzą was na manowce, i wypaczają ścieżkę twych stóp.

(13) Pan stanie na rozprawę, i rozpocznie sąd nad swym ludem.

(14) Pan przychodzi na sąd przeciwko starszym swojego ludu i jego książętom: To wy zniszczyliście winnicę, mienie zagrabione ubogiemu jest w waszych domach!

(15) Co wam przyjdzie z tego, że depczecie mój lud, a oblicza ubogich ciemiężycie? - mówi Pan, Pan Zastępów.

(16) Rzekł także Pan: Ponieważ córki syjońskie wynoszą się i chodzą dumnie z wyciągniętą szyją, i uwodzicielsko zerkają, chodząc drobnymi kroczkami i pobrzękując łańcuszkami na swoich nogach,

(17) Dlatego Pan sprawi, że wyłysieją głowy córek syjońskich i Pan odsłoni ich czoła.

(18) W owym dniu usunie Pan ozdobę: sprzączki i diademy, i półksiężyce.

(19) Kolczyki, naramienniki i zasłony,

(20) Zawoje i łańcuszki, i wspaniałe przepaski, flakoniki i amulety,

(21) Pierścionki i kolczyki do nosów,

(22) Odświętne szaty i płaszcze, okrycia i torebki,

(23) Lusterka i koszulki, zawoje i zasłony.

(24) I zamiast woni będzie smród, a zamiast pasa - sznur, zamiast loków - łysina, a zamiast bogatej szaty - obcisły wór, zamiast piękna - hańbiące piętno.

(25) Twoi wojownicy padną od miecza, a twoi rycerze w walce.

(26) I jęk, i płacz zagoszczą w jej bramach, ogołocona siedzieć będzie na ziemi.

Poprzedni rozdział

Góra

Następny rozdział

 Strona główna